دانشگاه لرستان
چکیده: (17 مشاهده)
هدف: هدف این پژوهش، ارائهی مدل ساختاری آمادگی به مصرف مواد مخدر بر اساس جو اخلاقی مدرسه و هوش اخلاقی با نقش میانجی نشاط ذهنی در دانشآموزان پسر متوسطه دوم بود. روش: پژوهش حاضر توصیفی- همبستگی از نوع مدل معادلات ساختاری بود. جامعه آماری شامل تمامی دانشآموزان پسر متوسطه دوم شهر قم در سال تحصیلی 1405-1404 به تعداد 16324 نفر بود که از میان آنان 200 نفر با روش نمونهگیری تصادفی خوشهای انتخاب شدند. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه آمادگی به مصرف مواد مخدر وید و همکاران (1992)، مقیاس نشاط ذهنی رایان و فردریک (1997)، مقیاس هوش اخلاقی لینک و کیل (2005) و پرسشنامه جو اخلاقی مدرسه شولت و همکاران (2002) بود. دادهها با استفاده از نرمافزارهای SPSS-26 و AMOS-24 تحلیل شدند. یافتهها: یافتهها نشان داد مدل پژوهش از برازش مطلوبی برخوردار است. هوش اخلاقی (24/0-= β) و نشاط ذهنی (22/0-= β) اثر منفی و معناداری بر آمادگی به مصرف مواد مخدر داشتند، اما جو اخلاقی مدرسه (07/0-= β) اثر معناداری نشان نداد. همچنین هوش اخلاقی (49/0= β) اثر مثبت و معناداری بر نشاط ذهنی داشت، در حالی که اثر جو اخلاقی مدرسه بر نشاط ذهنی (04/0= β) معنادار نبود. نتایج غیرمستقیم نیز نشان داد تنها هوش اخلاقی از طریق میانجیگری نشاط ذهنی بر آمادگی به مصرف مواد مخدر اثر غیرمستقیم دارد. نتیجهگیری: در مجموع، تقویت هوش اخلاقی و ارتقای نشاط ذهنی میتواند در کاهش آمادگی دانشآموزان برای مصرف مواد مخدر مؤثر باشد. ازاینرو، اجرای برنامههای مدرسهمحور برای توسعه هوش اخلاقی، آموزش مهارتهای زندگی و ارتقای سلامت روان دانشآموزان پیشنهاد میشود.
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |
