دانشگاه سید جمال الدین اسدآبادی، اسدآباد، همدان، ایران
چکیده: (12 مشاهده)
چکیده
هدف: این مطالعه باهدف بررسی ویژگی روانسنجی و انطباق فرهنگی نسخه فارسی مقیاس تحمل درد ذهنی در میان افراد مبتلا به اختلال مصرف مواد افیونی و افراد در بهبودی پایدار انجام شد. روش: جامعه آماری شامل کلیه افراد مصرفکننده و در بهبودی پایدار از مواد افیونی استان لرستان در سال 1404 بود. در مطالعه اول، 400 نفر (200 مصرفکننده و 200 نفر با بهبودی پایدار) به روش نمونهگیری هدفمند انتخاب و تحلیل عاملی اکتشافی انجام شد. در مطالعه دوم، 600 نفر (300 مصرفکننده مواد افیونی و 300 با بهبودی پایدار از آن) به روش نمونهگیری هدفمند انتخاب و تحلیل عاملی تأییدی اجرا گردید. شرکتکنندگان به پرسشنامههای تحمل درد ذهنی، ناامیدی، مقیاس افسردگی و اضطراب بیمارستانی، مقیاس مراحل آمادگی برای تغییر و انگیزش درمان و مقیاس درد ذهنی پاسخ دادند. دادهها با استفاده از تحلیل عاملی اکتشافی و تأییدی مورد تحلیل شدند. یافتهها: نتایج تحلیل عاملی اکتشافی، ساختار دوعاملی مدیریت درد و تحمل درد را برای پرسشنامه تحمل درد ذهنی در هر دو گروه را تأیید کرد که این دو عامل به ترتیب 34/63 درصد از واریانس در افراد مصرفکننده و 93/66 درصد از واریانس کل افراد در بهبودی پایدار از مواد افیونی را تبیین نمود. همسانی درونی مطلوبی برای کل مقیاس در هر دو گروه بهبودیافته از مواد (91/0=𝜔، 92/0=α) و مصرفکننده مواد (85/0=𝜔، 87/0α=) به دست آمد. تحلیل عاملی تأییدی، برازش مناسب مدلهای تک عاملی و دوعاملی مرتبه دوم را نشان داد. روایی همزمان با همبستگی منفی و معنادار تحمل درد ذهنی با افسردگی، اضطراب، ناامیدی و درد ذهنی تأیید شد (05/0≥P). همچنین، روایی افتراقی نشان داد که پرسشنامه تحمل درد ذهنی قادر به تبیین 94/0 از واریانس تفاوت بین دو گروه است. نتیجهگیری: یافتهها استفاده از پرسشنامه تحمل درد ذهنی را برای اهداف پژوهشی و بالینی پیشنهاد میکند.
هدف: این مطالعه باهدف بررسی ویژگی روانسنجی و انطباق فرهنگی نسخه فارسی مقیاس تحمل درد ذهنی در میان افراد مبتلا به اختلال مصرف مواد افیونی و افراد در بهبودی پایدار انجام شد. روش: جامعه آماری شامل کلیه افراد مصرفکننده و در بهبودی پایدار از مواد افیونی استان لرستان در سال 1404 بود. در مطالعه اول، 400 نفر (200 مصرفکننده و 200 نفر با بهبودی پایدار) به روش نمونهگیری هدفمند انتخاب و تحلیل عاملی اکتشافی انجام شد. در مطالعه دوم، 600 نفر (300 مصرفکننده مواد افیونی و 300 با بهبودی پایدار از آن) به روش نمونهگیری هدفمند انتخاب و تحلیل عاملی تأییدی اجرا گردید. شرکتکنندگان به پرسشنامههای تحمل درد ذهنی، ناامیدی، مقیاس افسردگی و اضطراب بیمارستانی، مقیاس مراحل آمادگی برای تغییر و انگیزش درمان و مقیاس درد ذهنی پاسخ دادند. دادهها با استفاده از تحلیل عاملی اکتشافی و تأییدی مورد تحلیل شدند. یافتهها: نتایج تحلیل عاملی اکتشافی، ساختار دوعاملی مدیریت درد و تحمل درد را برای پرسشنامه تحمل درد ذهنی در هر دو گروه را تأیید کرد که این دو عامل به ترتیب 34/63 درصد از واریانس در افراد مصرفکننده و 93/66 درصد از واریانس کل افراد در بهبودی پایدار از مواد افیونی را تبیین نمود. همسانی درونی مطلوبی برای کل مقیاس در هر دو گروه بهبودیافته از مواد (91/0=𝜔، 92/0=α) و مصرفکننده مواد (85/0=𝜔، 87/0α=) به دست آمد. تحلیل عاملی تأییدی، برازش مناسب مدلهای تک عاملی و دوعاملی مرتبه دوم را نشان داد. روایی همزمان با همبستگی منفی و معنادار تحمل درد ذهنی با افسردگی، اضطراب، ناامیدی و درد ذهنی تأیید شد (05/0≥P). همچنین، روایی افتراقی نشان داد که پرسشنامه تحمل درد ذهنی قادر به تبیین 94/0 از واریانس تفاوت بین دو گروه است. نتیجهگیری: یافتهها استفاده از پرسشنامه تحمل درد ذهنی را برای اهداف پژوهشی و بالینی پیشنهاد میکند.
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |
