هدف: هدف پژوهش حاضر بررسی نقش میانجی ذهنآگاهی در پیش بینی فرسودگی شغلی بر اساس استرس شغلی و جو سازمانی در پرسنل مراکز درمان اعتیاد شهر مشهد بود. روش: روش پژوهش توصیفی از نوع همبستگی با رویکرد معادلات ساختاری بود. جامعه اماری پژوهش کلیه کارکنان مراکز درمان اعتیاد شهر مشهد بود که از این میان 241 نفر به شیوه نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. ابزارهای مورد استفاده در این پژوهش پرسشنامه های استرس شغلی هلریگل و اسلوکام، فرسودگی شغلی مسلش، جو سازمانی ﺳﺎﺳﻤﻦ و دﻳﭗ و ذهن آگاهی بائر بود. یافته ها: تحلیل مسیر یافته های پژوهش نشان داد اثر مستقیم استرس شغلی به فرسودگی شغلی (106/0) مثبت و معنادار است. اثر مستقیم جو سازمانی به فرسودگی شغلی (123/0-) منفی و معنادار است. همچنین اثر مستقیم استرس شغلی به ذهن اگاهی (106/0-) منفی و معنادار است و اثر مستقیم جو سازمانی به ذهن اگاهی (803/0) مثبت و معنادار است و همین طور اثر مستقیم ذهن اگاهی به فرسودگی شغلی (781/0-) منفی و معنادار است.. مسیر غیر مستقیم جو سازمانی به فرسودگی شغلی از طریق ذهن آگاهی (746/0-) منفی و معنادار است و مسیر غیر مستقیم استرس شغلی به فرسودگی شغلی از طریق ذهن آگاهی (099/0) مثبت و معنادار است. در مدل میانجی، مجذور همبستگی چندگانه برای متغیر ذهن اگاهی (72/0=R2) و فرسودگی شغلی (88/0=R2) است. نتیجه گیری: با توجه به با توجه به یافته های پژوهش استرس شغلی و جو سازمانی بر فرسودگی شغلی پرسنل تاثیر گذار است. استرس شغلی بالا منجر به افزایش فرسودگی شغلی میشود در حالی که جو سازمانی مطلوب با کاهش فرسودگی شغلی همراه است همچنین ذهنآگاهی نقش دارد و به نظر میرسد آموزشهای ذهنآگاهی میتواند به پرسنل در مقابله با فشارهای روانی کار کمک کند.
نوع مطالعه:
پژوهشي |
موضوع مقاله:
تخصصي دریافت: 1403/9/16 | پذیرش: 1405/6/3 | انتشار: 1405/6/10