دانشگاه یاسوج
چکیده: (8 مشاهده)
هدف: هدف از پژوهش حاضر، بررسی نقش تعدیلکننده استحکام من در رابطه بین عملکرد خانواده و تمایل به مصرف مواد در دانشآموزان نوجوان بود. روش: روش پژوهش توصیفی از نوع همبستگی بود. نمونه شامل 343 دانشآموز پسر مقطع متوسطه شهر یاسوج در سال تحصیلی 1403-1404 بود که به روش نمونهگیری خوشهای تصادفی انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده‌ها شامل پرسشنامه عملکرد خانواده، پرسشنامه استحکام من و پرسشنامه تمایل به مصرف مواد بود. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از ضریب همبستگی و فرایند ماکروهیز مبتنی بر تحلیل رگرسیون انجام گرفت. یافتهها: تحلیل داده‌ها نشان داد که مدل کلی معنادار است (36/0= R2، (36/44=F، (001/0>p) و حدود 36 درصد واریانس تمایل به مصرف مواد توسط عملکرد خانواده، استحکام من و تعامل آنها تبیین میشود. عملکرد خانواده اثر منفی و معناداری بر تمایل به مصرف مواد داشت. استحکام من نیز رابطه منفی و معناداری با تمایل به مصرف مواد در دانشآموزان نشان داد. همچنین یافتهها نشان داد استحکام من در رابطه بین عملکرد خانواده با تمایل به مصرف مواد در دانشآموزان نوجوان نقش تعدیلکننده دارد. نتیجه‌گیری: یافتهها حاکی از آن است که در دانشآموزانی که استحکام من پایینتری دارند، افزایش عملکرد مطلوب خانواده با کاهش بیشتری در تمایل به مصرف مواد همراه است. همچنین، در دانشآموزانی که استحکام من بالاتریتری دارند، عملکرد خانواده با تمایل کمتر به مصرف مواد ارتباط دارد. بنابراین، استحکام من به عنوان یک سپر و عامل محافظتی می‌تواند به کاهش مصرف مواد در دانشآموزان نوجوان منجر شود. علاوه بر این، مداخلات آموزشی ناشی از این اثر تعدیلکننده برای ارتقای آگاهی نوجوانان، خانوادهها و تقویت مهارت‌های مقابله‌ای سالم ضروری به نظر می‌رسد.
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |
