دوره 19، شماره 77 - ( 9-1404 )
جلد 19 شماره 77 صفحات 126-101 |
برگشت به فهرست نسخه ها
Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
Bahrami Chegni Y, Aghaei E, Imanifar H. Rereading the Experience of Recovered Substance-Dependent Individuals Regarding their Lifestyle in the Propensity and Perpetuation of Addiction (Case Study: Shiraz City). Research on Addiction 2025; 19 (77) :101-126
URL: http://etiadpajohi.ir/article-1-3334-fa.html
URL: http://etiadpajohi.ir/article-1-3334-fa.html
بهرامی چگنی یاسر، آقایی ابراهیم، ایمانی فر حمیدرضا. بازخوانی تجربه ی افراد وابسته به مواد بهبودیافته درباره سبک زندگی خود در گرایش و تداوم اعتیاد (مورد مطالعه: شهر شیراز). فصلنامه علمی اعتيادپژوهي. 1404; 19 (77) :101-126
دانشجوی دکتری، جامعه شناسی مسائل اجتماعی ایران، دانشگاه تهران، تهران، ایران
چکیده: (62 مشاهده)
هدف: از آنجایی که اعتیاد یک بیماری چندبعدی است که عوامل متعددی خصوصا مانند سبک زندگی بر آن مؤثرند، این پژوهش به بازخوانی تجربه ی افراد وابسته به مواد بهبودیافته درباره سبک زندگی خود در گرایش و تداوم اعتیاد در شهر شیراز انجام شد. روش: جامعه آماری این مطالعه شامل افراد وابسته به مواد بهبودیافته در شهر شیراز بود و از بین این جامعه 20 فرد با روش پدیدارشناسی تفسیری و به روش نمونهگیری هدفمند و با تکنیک گلوله برفی تا رسیدن به اشباع نظری انتخاب شدند. دادهها با روش تماتیک تجزیه و تحلیل گردیدند. یافته ها: تحلیل دادهها منجر به ظهور یک مضمون کلی به نام «سبک زندگی اعتیادگونه» شد که چهار بعد اصلی شامل ابعاد جسمانی، روانی، معنوی-روحانی و ارتباطی-اجتماعی را در بر داشت که در تداوم و شروع اعتیاد نقش اساسی داشتند. نتیجه گیری: سبک زندگی اعتیادگونه می تواند نقش مهمی در توسعه و حفظ وابستگی به مواد داشته باشد. بنابراین، با توجه به نقش محوری سبک زندگی در اعتیاد میتوان خاطر نشان کرد که مراکز درمانی میتوانند از تغییر سبک زندگی ناکارآمد به عنوان یک روش درمان غیردارویی مؤثر در جهت درمان اعتیاد برای کمک به افراد وابسته به مواد بهره ببرند.
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |
