Pourdel M, Sodani M. The Effectiveness of Compassion- Focused Therapy on Dysfunctional Attitudes and Self-Restraint in Substance-Dependent Individuals Undergoing Methadone Maintenance Treatment. Research on Addiction 2026; 19 (78) :23-54
URL:
http://etiadpajohi.ir/article-1-3286-fa.html
پوردل مژگان، سودانی منصور. اثربخشی درمان مبتنی بر شفقت بر نگرشهای ناکارآمد و خودبازداری در افراد وابسته به مواد تحت درمان نگهدارنده با متادون. فصلنامه علمی اعتيادپژوهي. 1404; 19 (78) :23-54
URL: http://etiadpajohi.ir/article-1-3286-fa.html
استاد، گروه مشاوره، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران.
چکیده: (270 مشاهده)
هدف: پژوهش حاضر به بررسی اثربخشی درمان مبتنی بر شفقت بر نگرشهای ناکارآمد و خودبازداری در افراد وابسته به مواد تحت درمان نگهدارنده با متادون پرداخت. روش: این پژوهش نیمه-آزمایشی با طرح پیشآزمون-پسآزمون با گروه کنترل بود. جامعهی آماری پژوهش شامل تمامی بیماران وابسته به مواد تحت درمان با متادون مراجعه کننده به مراکز ترک اعتیاد شهر شوشتر در سال 1403 بود. از بین این جامعه، تعداد 40 نفر به صورت نمونهگیری دردسترس به عنوان نمونه انتخاب شدند و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش (20 نفر) و گروه کنترل (20 نفر) قرار گرفتند. برای جمعآوری داده ها از پرسشنامههای خودبازداری و نگرشهای ناکارآمد استفاده شد. شرکتکنندگان گروه آزمایش، 8 جلسه درمان مبتنی بر شفقت گیلبرت (2010) را دریافت نمودند. داده ها با استفاده از روش آماری تحلیل کوواریانس چندمتغیره تجزیه و تحلیل شدند. یافتهها: یافتهها نشان داد بین گروههای آزمایش و کنترل از نظر نگرشهای ناکارآمد و خودبازداری تفاوت معنیداری وجود داشت. به طور خاص، درمان مبتنی بر شفقت باعث کاهش نگرشهای ناکارآمد و افزایش خودبازداری در گروه آزمایش شد. نتیجهگیری: درمان مبتنی بر شفقت با بهرهگیری از فنونی همانند آموزش آگاهی از تجربیات مثبت و منفی و اصلاح رفتار از طریق تقویتکنندههای محیطی میتواند به عنوان یک درمان کارآمد جهت کاهش نگرشهای ناکارآمد و افزایش خودبازداری در افراد وابسته به مواد تحت درمان نگهدارنده با متادون مورد استفاده قرار گیرد.
نوع مطالعه:
پژوهشي |
موضوع مقاله:
تخصصي دریافت: 1403/12/26 | پذیرش: 1404/11/28 | انتشار: 1404/12/12