دانشگاه
چکیده: (27 مشاهده)
هدف: هدف پژوهش حاضر، بررسی اثر بخشی درمان مبتنی بر رویکرد خودشفابخشی بر تاب آوری و شفقت ورزی مردان وابسته به مواد مخدر در حال ترک بود. روش: روش پژوهش، نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون- پس آزمون با گروه کنترل بود جامعه آماری پژوهش شامل تمامی مردان مبتلا به مصرف مواد مخدر مراجعهکننده به مراکز ترک اعتیاد شهر زاهدان در سال1402 بود..نمونهای به حجم 30 نفر به روش نمونهگیری هدفمند انتخاب شدند و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش(15 نفر) و کنترل(15 نفر) قرار گرفتند.شرکت کنندگان هر دو گروه در مراحل پیش آزمون و پس آزمون، مقیاس تاب آوری و مقیاس شفقت ورزی را تکمیل کردند. درمان خودشفابخشی، طی 10 جلسه 90 دقیقهای، روی گروه آزمایش اجرا شد. دادهها با روش تحلیل کوواریانس چندمتغیره تحلیل شدند.یافتهها: یافتهها نشان داد درمان مبتنی بر رویکرد خودشفابخشی باعث افزایش تاب آوری و شفقت ورزی در گروه آزمایش شد.
نتیجهگیری: بپیشنهاد میگردد برای افزایش مهارتهای خودمراقبتی در افراد وابسته به مواد در ترک اعتیاد، از آموزش خود شفابخشی استفاده کنند.
نتیجهگیری: بپیشنهاد میگردد برای افزایش مهارتهای خودمراقبتی در افراد وابسته به مواد در ترک اعتیاد، از آموزش خود شفابخشی استفاده کنند.
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |
