دوره 20، شماره 79 - ( 3-1405 )
جلد 20 شماره 79 صفحات 84-59 |
برگشت به فهرست نسخه ها
Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
Mohagheghi H, Barazandeh M, Farhadi M, Yarmohammadivasel S. The Mediating Role of Personality Organization in the Relationship Between Attachment Styles and Addiction Susceptibility. Research on Addiction 2026; 20 (79) :59-84
URL: http://etiadpajohi.ir/article-1-3056-fa.html
URL: http://etiadpajohi.ir/article-1-3056-fa.html
محققی حسین، برازنده مرضیه، فرهادی مهران، یارمحمدی واصل شهریار. نقش میانجی سازمان شخصیت در رابطه بین سبکهای دلبستگی و استعداد اعتیاد. فصلنامه علمی اعتيادپژوهي. 1405; 20 (79) :59-84
دانشیار، گروه روانشناسی، دانشکده علوم اقتصادی و اجتماعی، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران
چکیده: (220 مشاهده)
هدف: پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش میانجی سازمان شخصیت در رابطه بین سبکهای دلبستگی و استعداد اعتیاد در دانشجویان به انجام رسید. روش: پژوهش حاضر توصیفی-همبستگی با استفاده از روش تحلیل مسیر بود. جامعه آماری پژوهش شامل همه دانشجویان دختر خوابگاهی دانشگاه بوعلی سینا همدان در سال تحصیلی 1401-1402 بودند که از این بین 295 نفر به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند و به پرسش نامه های سبک دلبستگی، سازمان شخصیت کرنبرگ و استعداد اعتیاد پاسخ دادند. تحلیل داده ها با استفاده از روش تحلیل مسیر انجام شد. یافته ها: نتایج نشان داد که دلبستگی ایمن اثر مستقیم منفی معناداری بر استعداد اعتیاد داشت، در حالی که دلبستگی اضطرابی اثر مستقیم مثبت معناداری بر استعداد اعتیاد داشت. بر هر حال، دلبستگی اجتنابی اثر مستقیم معناداری بر استعداد اعتیاد نداشت. سبک های دلبستگی اجتنابی و اضطرابی بر استعداد اعتیاد از طریق نقش میانجی سطوح سازمان شخصیت (دفاع های روان شناختی، سردرگمی هویت و آزمون واقعیت) اثر غیر مستقیم معناداری داشتند، در حالی که دلبستگی ایمن اثر غیر مستقیم معناداری بر استعداد اعتیاد از طریق نقش میانجی سطوح سازمان شخصیت نداشتند. نتیجه گیری: نتیجه گیری میشود که سطوح سازمان شخصیت نقش زیربنایی مهمی در مرتبط کردن سبک های دلبستگی ناایمن بر استعداد اعتیاد دارند.
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |
