fa آنومی اجتماعی و اعتیاد به مواد مخدر عمومى General پژوهشي Research مقاله حاضر به رابطه مفهوم آنومی اجتماعی و اعتیاد می پردازد و می کوشد نشان دهد که نظریه آنومی تا چه اندازه می تواند در روشن ساختن ابعاد این مسأله اجتماعی در جامعه ما به کار آید. مقاله می کوشد با مرور نظریه های دورکیمی و مرتنی آنومی و نظریه فشار روانی– اجتماعی آگنیو نشان دهد که به رغم تفاوت در بنیان های نظری این دو نظریه جامعه ایران به هر دو معنا شرایط آنومیک دارد و این شرایط پتانسیل بالایی را برای گرایش به اعتیاد و سوء مصرف مواد مخدر ایجاد می کند. The present article addresses the relationshop between social anomie and drug addiction and tries to show that how we can apply anomie theory to clarify the aspects of this social problem in our society. By reviewing Durkheim’s and Merton’s anomie theories and Agnew’s mental-social theory، this article attempts to show that despite of fundamental differences in these two theories، Iranian Society has an anomic situation and this situation has a high poteniality for tendency toward drug addiction/abuse. آنومی اجتماعی, اعتیاد به مواد مخدر, سوء مصرف مواد مخدر, نظریه آنومی دورکیم, نظریه آنومی مرتن, نظریه فشار روانی‌- اجتماعی Anomie /Social anomie /Normlessness /Drug Abuse/ Drug addiction/Collective individualism/Social Problems/Strain theory 13 30 http://etiadpajohi.ir/browse.php?a_code=A-10-372-153&slc_lang=fa&sid=1 مسعود کوثری 10031947532846001293 10031947532846001293 Yes دانشگاه تهران