دوره 19، شماره 77 - ( 9-1404 )
جلد 19 شماره 77 صفحات 30-7 |
برگشت به فهرست نسخه ها
دانشیار، گروه روان شناسی، دانشگاه لرستان، خرم آباد، ایران
چکیده: (653 مشاهده)
هدف: پژوهش حاضر به بررسی اثربخشی آموزش خودمراقبتی روانشناختی بر انعطافپذیری شناختی و تحمل پریشانی در دانشآموزان پسر دوره متوسطه دوم که آمادگی بالایی به اعتیاد داشتند انجام شد. روش: پژوهش حاضر نیمه-آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری پژوهش شامل همه دانش آموزان پسر دوره متوسطه دوم شهرستان هرسین در سال تحصیلی 1403- 1402 بود. در این پژوهش تعداد 30 دانشآموز با آمادگی به اعتیاد به صورت تصادفی در گروه آزمایش (15 نفر) و گروه کنترل (15 نفر) گمارده شدند. آزمودنی های گروه آزمایش آموزش خودمراقبتی روانشناختی را طی 10 جلسه 90 دقیقهای دریافت نمودند. ابزار مورد استفاده در این پژوهش مقیاس انعطاف پذیری شناختی، مقیاس تحمل پریشانی و مقیاس گرایش به اعتیاد بود. دادههای پژوهش با استفاده از تحلیل کوواریانس چندمتغیری مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. یافته ها: نتایج نشان داد که آموزش خودمراقبتی روانشناختی در جهت افزایش انعطاف پذیری شناختی و تحمل پریشانی دانشآموزان پسر دوره متوسطه دوم موثر واقع شد. نتیجه گیری: آموزش خودمراقبتی روان شناختی در مدارس پسرانه دوره متوسطه می تواند به افزایش انعطافپذیری شناختی و تحمل پریشانی دانشآموزان کمک کند و احتمال گرایش دانش آموزان به اعتیاد را کاهش دهد.
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |