دوره 20، شماره 79 - ( 3-1405 )
جلد 20 شماره 79 صفحات 108-85 |
برگشت به فهرست نسخه ها
گروه روان شناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران.
چکیده: (614 مشاهده)
هدف: هدف پژوهش حاضر بررسی اثرات غیر مستقیم بدرفتاری دوران کودکی و حساسیت پردازش حسی بر آسیب پذیری به اعتیاد از طریق نقش حساسیت به طرد در نوجوانان بود. روش: پژوهش حاضر توصیفی– همبستگی از نوع مدل سازی معادلات ساختاری بود. جامعه ی آماری این پژوهش شامل تمامی دانش آموزان دوره ی دوم متوسطه ی شهرستان اسکو به تعداد 4667 نفر بودند که در سال تحصیلی 1403- 1402 تحصیل می کردند. 465 نفر به روش نمونه گیری خوشه ای چند مرحله ای انتخاب و به پرسشنامه ی ترومای کودکی، مقیاس شخص با حساسیت حسی بالا، پرسشنامه حساسیت به طرد و پرسش نامه شناسایی افراد در معرض خطر اعتیاد پاسخ دادند. برای تحلیل داده ها از روش های همبستگی پیرسون و مدلیابی معادلات ساختاری استفاده شد. یافته ها: مدل پیشنهادی از برازش مطلوبی برخوردار بود. بدرفتاری دوران کودکی و حساسیت پردازش حسی، اثر مستقیم معناداری بر آسیب پذیری نسبت به اعتیاد داشتند. همچنین، بدرفتاری دوران کودکی و حساسیت پردازش حسی اثر غیر مستقیم معناداری بر آسیب پذیری نسبت به اعتیاد از طریق نقش واسطه ای حساسیت به طرد داشتند. نتیجه گیری: تعامل بین بدرفتاری دوران کودکی، حساسیت پردازش حسی و حساسیت به طرد در آسیب پذیری نسبت به اعتیاد در نوجوانان نقش دارند. این امر می تواند به عنوان الگویی مناسب برای طراحی برنامه های پیشگیری از اعتیاد در بین نوجوانان و جوانان مفید واقع شود.
واژههای کلیدی: بدرفتاری دوران کودکی، حساسیت پردازش حسی، حساسیت به طرد، آسیبپذیری به اعتیاد، نوجوانان
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |