دوره 12، شماره 48 - ( ويژه نامه1 1397 )                   جلد 12 شماره 48 صفحات 241-256 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


اه محقق اردبیلی
چکیده:   (1472 مشاهده)
هدف: این پژوهش با هدف بررسی اثربخشی درمان پردازش شناختی بر بازنمایی­ های عاطفی منفی و کاهش خودتخریبی معتادان مبتلا به استرس پس از سانحه اجرا شد. روش: پژوهش حاضر از نوع آزمایشی با طرح پیش ­آزمون-پس ­آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری پژوهش حاضر را معتادان حاضر در کلینیک ترک اعتیاد حیات ارومیه در سال 95 تشکیل می‌دادند. بعد از اجرای مقیاس اختلال استرس پس از سانحه می­ سی­ سی­ پی روی 170 نفر از این تعداد، 40 نفر انتخاب شده و به طور تصادفی به دو گروه تقسیم شدند. سپس مقیاس تجدیدنظر شده­ ی تأثیر حوادث و پرسش­ نامه رفتارهای خودتخریبی به‌عنوان پیش‌آزمون اجرا شدند. شرکت‌کنندگان گروه آزمایش، درمان پردازش شناختی را در 12 جلسه دریافت کردند. سپس پس‌آزمون اجرا شد. یافته‌ها: نتایج نشان داد بین میانگین نمرات بازنمایی عواطف منفی و رفتارهای خودتخربی هم در پس‌آزمون و هم درمرحله­ ی پیگیری تفاوت وجود دارد. نتیجه­ گیری: نتایج این پژوهش لزوم کاربست یک روش درمانی متمرکز بر تروما را در کار با معتادانی که با استرس پس از سانحه مواجه شده‌اند مطرح می­ سازد.
متن کامل [PDF 493 kb]   (323 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: تخصصي
دریافت: 1395/11/8 | پذیرش: 1397/9/16 | انتشار: 1397/11/18