دوره 12، شماره 46 - ( 6-1397 )                   جلد 12 شماره 46 صفحات 137-156 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


دانشگاه شهید باهنر کرمان
چکیده:   (691 مشاهده)
هدف: هدف پژوهش حاضر مدل ­یابی ساختاری شدت اعتیاد بر اساس سلامت و حمایت خانواده اصلی با میانجی­ گری تمایزیافتگی خود در گروهی از افراد معتاد به مواد مخدر شهر مشهد بود. روش: مطالعه حاضر از نوع توصیفی- همبستگی از نوع معادلات ساختاری بود. از 300 نفر از معتادان خودمعرف و یا ارجاع داده شده به مراکز دولتی ترک اعتیاد شهر مشهد بر اساس جدول مورگان 169 نفر به شیوه نمونه­ گیری در دسترس انتخاب شدند که 19 پرسش ­نامه به دلیل عدم پاسخ ­گویی شفاف از جریان تحلیل کنار گذاشته شدند. بنابراین تعداد 150نفر (75 نفر مرد و 75 نفر زن) به پرسش­ نامه­ های غربال­ گری مصرف تنباکو، الکل و مواد اعتیادآور، سلامت خانواده اصلی، حمایت اجتماعی ادراک شده چند بعدی و تمایزیافتگی خود پاسخ دادند. یافته­ ها: بر اساس نتایج، سلامت خانواده اصلی و همچنین حمایت اجتماعی در سطح خانواده به طور مستقیم پیش­ بین منفی برای شدت اعتیاد بودند (05/0>P). تمایزیافتگی به طور مستقیم پیش­ بین منفی برای شدت اعتیاد نبود (05/0<P). سلامت خانواده اصلی با میانجی­ گری تمایزیافتگی خود پیش ­بین منفی برای شدت اعتیاد بود(05/0>P). حمایت اجتماعی در سطح خانواده با میانجی­ گری تمایزیافتگی خود پیش ­بین منفی برای شدت اعتیاد نبود (05/0<P). نتیجه ­گیری: لازمه کاهش شدت اعتیاد افراد ارتقای سطح سلامت خانواده اصلی آن ­هاست که این ارتقا به افزایش میزان تمایزیافتگی و در نتیجه کاهش شدت اعتیاد منجر می­ شود. به ­علاوه ارتقای میزان حمایتی که خانواده به این افراد عرضه کرده و آن­ ها نیز آن را ادراک می­کنند در کاهش شدت اعتیاد مؤثر می­ باشد.
متن کامل [PDF 525 kb]   (216 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: تخصصي
دریافت: ۱۳۹۵/۲/۱۷ | پذیرش: ۱۳۹۷/۵/۸ | انتشار: ۱۳۹۷/۷/۱